Welke soort bloem wordt gebruikt voor het maken van wafels?

Bloem is de basis van elke wafel en bepaalt letterlijk 80% van de textuur. Daarom kiezen bakkers en producenten heel bewust welke soort bloem ze gebruiken.

Suikerwafels (Luikse wafels)

Deze stevige, rijke wafels worden meestal gemaakt met tarwebloem met een hoog eiwitgehalte (11–13%). Die extra gluten zorgen ervoor dat het deeg elastisch genoeg is om de parelsuiker vast te houden zonder te scheuren. Tijdens het bakken karameliseren de suikerkorrels prachtig, en dankzij de stevige bloem blijft de buitenkant krokant terwijl de binnenkant zacht blijft.

 

Vanillewafels & zachte bakwafels

Voor deze populaire, luchtige wafels wordt eerder een fijne patentbloem gebruikt (laag eiwitgehalte, 8–10%). Patentbloem vormt een soepel beslag dat mooi rijst en zorgt voor die herkenbare cake-achtige binnenkant. De wafel wordt hierdoor zachter, milder van structuur en ideaal als tussendoortje.

 

Brusselse wafels

Brusselse wafels vragen om lucht. Daarom wordt een lichte, zeer fijn gemalen bloem gebruikt die perfect samenwerkt met gist en opgeklopt eiwit. Zo wordt het beslag bijna schuimig en rijst het prachtig op tijdens het bakken, waardoor je die hoge, luchtige ruitjes krijgt waar Brusselse wafels bekend om zijn.

 

Zelfrijzende bloem: ja of nee?

Thuisgebruikers kiezen vaak voor zelfrijzende bloem omdat het makkelijk is, maar professioneel wordt bijna altijd gewerkt met gewone bloem + eigen rijsmiddelen. Hierdoor kan men exact bepalen hoe luchtig, stevig of zacht de wafel moet zijn. Zo krijgt elke soort wafel zijn unieke bite en herkenbare smaakprofiel.

De juiste bloem maakt dus écht het verschil tussen een goede wafel… en een uitzonderlijke wafel.